در پست اول اين وبلاگ نوشته بودم كه اعتقادي به " تاريخ مصرف " آثار و فيلم هاي سينمايي ندارم.خوشبختانه با نمايش چندباره فيلم " ليلي با من است " از شبكه سوم سيما و در قالب برنامه صد فيلم , در عقيده خود راسخ تر شدم.فيلم ليلي با من است از چندين جهت واجد ارزش هايي غيرقابل انكار است و همين , موقعيتي يگانه به آن بخشيده است.اين فيلم زماني ساخته و پخش شد كه هيچ كارگرداني جسارت شوخي با مقوله جنگ و جبهه را نداشت و تا قبل از آن, هيچ كوششي براي بررسي ديگرگونه اين مقوله صورت نگرفته بود. اما كمال تبريزي با شجاعتي در خور تحسين و البته با استفاده از مولفه هايي بسيار هوشمندانه , دست به يك تابوشكني بي سابقه زد و اثري خلق كرد كه عليرغم تمامي دغدغه ها و حتي هراس هايي كه كارگردان و عوامل توليد فيلم از بروز واكنش ها و عكس العمل هاي تند و تيز پس از نمايش اين فيلم در دل داشتند , ( و كمال تبريزي اين موارد را به طور مشروح و حتي پس از گذشت چندين سال از نمايش فيلم در مصاحبه هاي خود توضيح داده است) موفق شد از اين آزمون دشوار سربلند بيرون بيايد و به عنوان اثري يگانه در تاريخ سينماي ايران ثبت شود. ليلي با من است اتفاقا" به همين دليل مي توانست تبديل به اثري شود كه فقط در زمان نمايش و حداكثر يكي دو سال پس از آن در يادها باقي بماند و بعد از آن, و براساس نظريه " تاريخ مصرف " فيلم ها اثربخشي و تازگي خود را از دست بدهد.اما بنا به دلايل متعدد چنين اتفاقي رخ نداد و فيلم , امروز هم پس از گذشت 12 سال , طراوت و تازگي خود را حفظ كرده است.يكي از اين دلايل , به فيلم نامه بسيار قرص و محكم فيلم مربوط مي شود.متاسفانه برداشت اكثر فيلم سازان و برنامه سازان تلويزيوني ما از مقوله طنز, محدود به نمايش رفتار بيمارگون و نگران كننده عده اي آدم " خل وضع " و عجيب الخلقه و بعضا" هراسناك مي شود كه بدون برخورداري از هرگونه وجه نمايشي و فقط با تكيه بر الفاظ ظاهرا" خنده دار اما در باطن مهوع , وقت بيننده را تلف مي كنند و تنها اثري كه از خود برجاي مي گذارند نگراني است : نگراني از تمسخر و استهزاء انسان ها در محيطي ناسالم. اما كمال تبريزي با استفاده از طنز موقعيت ( كه به اين شكل تقريبا" در تاريخ سينماي ايران بي سابقه است ) و به كارگيري فيلم نامه اي مستحكم و منسجم از يك سو و انتخاب بازيگر توانايي مثل پرويز پرستويي در نقش اصلي فيلم , پايه هاي اوليه گونه طنز را در سينماي ايران بنيان نهاد و با ساخت فيلم متفاوت مارمولك اين راه را پي گرفت اما متاسفانه به دلايلي كه مختصرا" به آن ها اشاره شد مسيري كه او آغازگر آن بود ادامه پيدا نكرد.