نوول حماسي خالد حسين كه در مورد "پدران و پسران" به رشته تحرير درآمده در دستان مارك فورستر تبديل به فيلمي هوشمندانه و سمپاتيك شده است.اگرچه خود كتاب در مقايسه با فيلم به شكلي عميق تر به فرهنگ و سياست هاي در حال تغيير افغانستان پرداخته است اما فيلم ساخته شده توسط مارك فورستر هنوز هم قدرتمند و جذاب است.

در قلب فيلم ، بازي هاي فوق العاده عالي ، تاثيرگذار و باورپذير دو هنرپيشه كودك جاي دارد.زكريا ابراهيمي كه نقش امير ، شخصيت اصلي كتاب را ايفا مي كند  فرزند يك مرد تحصيل كرده است.احمدخان محمودرضا نيز كه نقش حسن را بازي مي كند و بادبادك بازي است كه نام كتاب از او گرفته شده فرزند يك خدمتكار و شخصيتي فداكار و از خود گذشته است.اين دو پسر در دوران جواني خود وقبل از حمله ارتش سرخ به افغانستان ، لقب "سلاطين كابل" را براي خود انتخاب كرده اند.اين دو كه سرشار از شور و شوق جواني و روحيه اي نشاط آور هستند به گشت و گذار در شهر مي پردازند اما عمر شادي هاي آنان كوتاه است.حسن ، از يك آزمون سخت و دشوار در رنج و عذاب است و هرگز نمي تواند بر اين رنج غلبه كند..چهره معصومانه او مدت ها بعد از روشن شدن چراغ هاي سالن سينما در ذهن باقي مي ماند و به سختي از ياد بيننده مي رود.

صحنه ها و سكانس هاي مربوط به اين دو پسر ، اندوه بارترين و رقت انگيزترين صحنه هاي فيلم هستند.همايون ارشادي هنرپيشه ايراني فيلم كه نقش بابا ، پدر امير را بازي مي كند نيز به خوبي از عهده ايفاي اين نقش برآمده است.صحنه اي كه در آن او در مقابل يك سرباز زورگو مي ايستد و جان خود را براي حفظ غرور و شرف يك زن به خطر مي اندازد يكي از دراماتيك ترين صحنه هاي فيلم است.خالد عبدالله،هنرپيشه مصري كه نقش يكي از تروريست هاي فيلم United 93 را بازي كرده است، در نقش دوران جواني امير ظاهر شده است و بازي او در اين نقش ، هم سمپاتيك و هم متقاعد كننده است.

فيلم از نزديك شدن به احساسات گرايي بيش از حد و حتي سانتيمانتاليسم كه در داستاني چنين اجتماعي و صميمي به خوبي از كار درآمده است ابايي ندارد.امير پس از نجات خود در مقابل پدرش كه از نظر اخلاقي فردي درست كار و متهور است احساس نااميدي مي كند اما رابطه اين دو با هم ، از چيزي كه در ابتدا بوده است پيچيده تر مي شود و با گذشت زمان به هم نزديك تر مي شوند.بادبادك باز روايت گر داستاني گيرا و بسيار جذاب است كه فرهنگي غريب و جادويي و همچنين خانواده اي باورپذير را در معرض ديد بيننده قرار مي دهد.

منبع خبر

 تنها

اگر دمی

کوتاه آیم از تکرار این پیش پا افتاده ترین سخن که

"دوستت می دارم "

چون تندیسی بی ثبات بر پایه های ماسه

به خاک در می غلتی

و پیش از آن که لطمه درد در همت شکند

به سکوت

می پیوندی.

پس از تو چه خواهد ماند

چون من بگذرم؟

تعویذ ناگزیر تداوم تو

تنها

تکرار " دوستت می دارم " است؟

با این همه

بغضم اگر بترکد ...

نه

پر کاهی بر آب بنخواهد رفت

می دانم !

(احمد شاملو.)

زماني قرار بود براي كشور فرانسه وزير دفاع جديدي انتخاب شود.رئيس جمهور دستور داد قبل از معرفي و انتخاب وزير جديد ، او را براي صرف شام به كاخ اليزه دعوت كنند.بعد از صرف شام ، رئيس جمهور اعلام كرد اين فرد براي تصدي پست وزارت دفاع مناسب نيست.وقتي دليل را از او جويا شدند او گفت:هنگام صرف شام ، او قبل از اين كه غذا را بچشد به آن نمك زد.كسي كه بدون بررسي تصميم گيري كند مناسب تصدي پست وزارت نيست.

هر ملت و قوم و قبيله اي داراي خصلت هايي هستند كه با آن ها شناخته مي شوند. ما ايرانيان نيز مثل هر ملت ديگري در كنار خصلت هاي پسنديده و ناپسند كوچك و بزرگ و جورواجور خود عادتي داريم كه متاسفانه در بين همه ما فراگير است و بيش از ساير عادات از آن لطمه ديده ايم : تعجيل در تصميم گيري و بدون بررسي عمل و اظهار نظر كردن شايد بدترين عادت ما ايرانيان باشد كه اين خصلت ناپسند در مثل ها و متل هاي ما نيز منعكس شده است. " گز نكرده پاره كردن " ، "قصاص قبل از جنايت " ، " رد شدن از سوراخ سوزن و رد نشدن از در دروازه " ، "افتادن از طرف ديگر بام" و ... انعكاس چنين خصلتي در فرهنگ فولكلور و شفاهي ما است.

هياهوي ايجاد شده حول و حوش بازيگران فيلم جديد ابراهيم حاتمي كيا جديدترين نمونه از بروز خصلتي كه در بالا به آن اشاره شد است.تعدادي از علاقه مندان فيلم هاي حاتمي كيا با معرفي بازيگران فيلم جديد او چنان سروصدايي به پا كرده اند كه گويا او قرار است مرتكب جنايت يا خيانتي نابخشودني شود . آن ها از همين حالا و قبل از ساخته شدن فيلم ، فاتحه حاتمي كيا و سابقه فيلم سازي او را خوانده اند. قضيه به حدي مضحك است كه شايد بهتر بود با بي اعتنايي از كنار آن رد مي شديم و تا اين حد آن را پيچيده نمي كرديم.اما لازم ديدم چند نكته كوتاه را در اين زمينه به كساني كه "ادعا" مي كنند طرف دار حاتمي كيا هستند گوشزد كنم تا مبادا دوستي آنان به دوستي خاله خرسه تبديل شود.

اولا" ، مگر حاتمي كيا يا هر كارگردان ديگري به قول "حاجي آقا"ي صادف هدايت " سند پا به مهر " داده كه تا آخر عمر يك نوع فيلم بسازد و از بازيگران ثابتي استفاده كند؟ اگر هم چنين اتفاقي رخ دهد ،  مستمسك ديگري براي محكوم كردن او پيدا مي كنيم و  او را به گرفتار شدن در ورطه تكرار متهم مي كنيم.چه كسي گفته كه حاتمي كيا بايد تا ابد از پرويز پرستويي و حبيب رضايي و ديگران در فيلم هاي خود استفاده كند و اگر خلاف میل ما رفتار کرد او را به باد انتقاد بگیریم و همه افتخارات گذشته اش را زیر سوال ببریم. نه ، اصلا" عاقلانه نيست.دوست نادان بسیار خطرناک تر از دشمن دانا است.

دوما" ، آيا "ستاره " بودن براي يك بازيگر صفتي منفي است كه اين چنين فرياد و فغان راه مي اندازيم و چنان رفتار مي كنيم كه گويا اين "ستاره ها " جنايتي مرتكب شده اند و استفاده از آنان در فيلم هاي كارگرداني "ارزشي" گناه كبيره محسوب مي شود ؟ (البته شك دارم خود حاتمي كيا با انتساب چنين صفتي به خود ، آن گونه كه برخي از دوستان در شكوائيه هاي خود نوشته اند به اين شكل موافق باشد). بازي خوب محمد رضا گلزار در فيلم بوتيك ، يكي از نقاط قوت فيلم و يكي از عوامل اصلي موفقيت آن بود.

سوما" ، مگر مي توان قبل از اكران يك فيلم و فقط به صرف سابقه يك بازيگر در مورد آن فيلم و آن بازيگر اظهار نظر كرد؟ آيا كم بوده اند بازيگران ظاهرا" كم تجربه اي كه تحت رهبري يك كارگردان قدرتمند ، توانائي هاي خود را بروز داده و حتي به بازيگران مشهوري تبديل شده اند؟البته عكس اين قضيه نيز صادق است.براي اثبات اين قضيه كافي است نگاهي به چند سريال تلويزيوني كه در همين يكي دو ماه اخير پخش شد بيندازيم تا به سادگي متوجه موضوع شويم.

فيلم بعدي حاتمي كيا فيلمي موفق يا ناموفق خواهد بود.شكي در اين نيست.اما موفقيت يا عدم موفقيت فيلم دلايل متعددي خواهد داشت كه تنها بخشي از آن به نقش آفريني بازيگران مربوط میشود.

بهتر است منتظر بمانيم و نتيجه كار را ببينيم و براي كارگردان محبوب خود ، حاشيه سازي نكنيم.